تا وفا از سجده اش عهد درستی بشکند

این چمن درکار دارد دیده باریک بین

جز عرق زان عارض رنگین کسی را بهره نیست

غیر شبنم خرمن این گل ندارد خوشه چین

بر میان زنار باید بستن از خط جبین

وادی امید بی پایان و فرصت نارسا

می روم بر دوش حسرت چون نگاه واپسین