بسکه چون شمعم تنک سرمایه این انجمن

خامه ام زپن دست دارد صد رقم در آستین

آنقدرکاهیدم از درد سخن کز پیکرم

نال دارد پیرهن همچون قلم در آستین

یک گلم هم درگریبانست و هم در آستین

این زمان در کسوت رنگم گریبان می درد

همچو گل دستی که بر سر می زدم در آستین