ای گدا گر اختیاری باشدت شاهی گزین

دستگاه مشت خاک ناتوان پیداست چیست

ای غبارت رفته بر باد آسمان جاهی گزین

هیچکس خود را نمی خواهد غبارآلود عجز

پرتو شمع هدایت درکمین غفلت است

خضر اگر زبن دشت مطلوبست گمراهی گزین

جاه اگر بالد همین شاهی ست اوج عبرتش