امید وصل تدبیر دگر از ما نمی خواهد

مگر آیینه از بی دانشی گردد دچار او

غرورش زحمت آیینه داران برنمی دارد

تو محو خویش باش اینها نمی آید به کار او

سفید از چشم قربانی ست راه انتظار او

هوس پیمای آغوش وصال کیست حیرانم

کنار خود هم افتاده ست بیرون ازکنار او