جهانی برد داغ حسرت رنگ قبول اینجا

دو عالم چشم پوشد تا شود یک جامه وار او

وطن گر مایه افسردن است آوارگی خوشتر

ز نومیدی گداز سنگ می خواهد شرار او

دلی آورده ام من هم به امید نثار او

ز آفات زمان بیدل خدایش در امان دارد

بیاگرد سرش گردیم تا گردد حصار او