ز شبنم می زند ساغر بهار گلفروش او

گر از موج گهر نشنیده ای رمز خروش او

بیا شور تبسم بشنو از لعل خموش او

حیا ساقی ست چندانی که حسنش رنگ گرداند

چمن جام طرب در جلوه شاخ گلی دارد

که خم گردید از بار سبوی غنچه دوش او

ندانم بوالهوس از گردش ساغر چه پیماید