همه را ربوده غنودنی به کنار رحمت عام او

به هوا سری نکشیده ام به نشیمنی نرسیده ام

ز پر شکسته تنیده ام به خیال حلقه دام او

نه دماغ دیده گشودنی نه سر فسانه شنودنی

زحسد نمی رسی ای دنی به عروج فطرت بیدلی

تو معلم ملکوت شو که نه ای حریف کلام او