کیفیت گداز دل از می رساتر است

خواهی سرت به سقف نیاید خمیده رو

ای صبح کاروان فنا سخت بیکس است

بر روی خود همان نفس خود دیده رو

یک جرعه از قرابه ما هم چشیده رو

شاید ز ترک جهد به جایی توان رسید

گامی در این بساط به پای بریده رو