آخر به خواب نیستی از خوبش رفتنی است

یعنی درین مکان نفسی واکشیده رو

تسلیم خضر مقصد موهوم ما بس است

چون سایه سر به خاک نه و آرمیده رو

باری فسانه من و ما هم شنیده رو

زبن دشت خارها همه بر باد رفته اند

از خود چو سیل بر اثر آب دیده رو