عالم تمام معبد تسلیم بیخودی ست

باری فسانه من و ما هم شنیده رو

زبن دشت خارها همه بر باد رفته اند

از خود چو سیل بر اثر آب دیده رو

هر سو روی به سجده اشک چکیده رو

تا سر بر آری از چمن مقصد جنون

بر جاده های چاک چو جیب دریده رو