گر شب دمد از محفل امکان تو سحر شو

حیف است رعونت دمد از جوهر ذاتت

گرتیغ کنندت تو چو آیینه سپر شو

جبیی که نداری نفسی نذر جنون کن

تسلیم ز احباب تغافل نپسندد

گرنیست ادب سر به زمین دست به سر شو

ضبط من و ما انجمن آرای شهود است