جوهر آیینه ای درگرد پیغامم گم است

درکمین کاروان خفته ست منزل سر به راه

بسکه پیچ و تاب حسرت در نفس خون کرده ام

تیغ جوهردار عریان می کنم در عرض آه

ناله من می رود جایی که می گردد نگاه

گر سلامت خواهی از ساز تظلم دم مزن

دادرس در عهد ما سنگ است و مینا دادخواه