در ادبگاه خم ابروی او

چون رگ یاقوت در خونم نگاه

در خیالش محو شد آثار من

این کتان را شست آخر نور ماه

ماه نو دارد زبان عذر خواه

خانه مجنون ما هم دود داشت

روزن چشم غزالان شد سیاه