تشنگی ما را به توفان سراب انداخته

غیر شور ما و من بر هم زنی دیگر نداشت

عیش این بزمم نمکها در شراب انداخته

گر نباشد حرص عالم بحر مواج غناست

رخت همت تا نبیند داغ اندوه تری

سایه ما خویش را در آفتاب انداخته

ای خیال اندیش مژگان اندکی مژگان بمال