جمع نتوان کرد آب روی صد جا ریخته

قطع امید قیامت کن که پاس مدعا

در غبار دی هزار امروز و فردا ریخته

تا نیفشانی به سر خاک بیابان امید

زیر دیوار که باید منت راحت کشید

سایه مو هم شبیخون بر سر ما ریخته

حسرت تعمیر بنیاد قناعت داشتیم