که به قصد جان تفنگی به سر دو پا نشسته

مرو ای نگه به گلشن که به روی هر گل آنجا

ز هجوم چشم شبنم عرق حیا نشسته

چو عدو زند دو زانو نخوری فریب عجزش

همه امشبت مهیا تو در انتظار فردا

نکنی که نقش وهمت ز امل کجا نشسته

به رهی که برق تازان همه نقش پای لنگند