به رهی که برق تازان همه نقش پای لنگند

که به قصد جان تفنگی به سر دو پا نشسته

همه امشبت مهیا تو در انتظار فردا

نکنی که نقش وهمت ز امل کجا نشسته

به کجا رسیده باشم من بی عصا نشسته

به هزار خون تپیدم که به آبله رسیدم

چقدر بلند چیند سر زیر پا نشسته