چقدر بلند چیند سر زیر پا نشسته

به رهی که برق تازان همه نقش پای لنگند

به کجا رسیده باشم من بی عصا نشسته

به هزار خون تپیدم که به آبله رسیدم

هوس کلاه شاهی ز سرت برآر بیدل

به چه نازد استخوانی که بر او هما نشسته