طمع زین آب خلقی را به خشکی تر برآورده

صدف در بحر هنگام شکر پردازی لعلت

فراهم کرده موج خجلت وگوهر برآورده

فریب موج سیرابی مخور از چشمه احسان

به رنگ خامه تصویر سامان چه نیرنگم

که هر مویم سری از عالم دیگر برآورده

ز اوج عالم عنقا مگر یابی سراغ من