اینقدر رنگ که شد یا رب شکار آینه

بی تو چون جوهر نگه در دیده ها مژگان شکست

آخر از ما نیزگل کرد انتظار آینه

دام جوهر نسخه طاووس دارد در بغل

بیخودی ساغرکش کیفیت دیدارکیست

در شکست رنگ می بینم بهار آینه

هر چه بر معدوم مطلق بندی احسانست و بس