هم به روی خویش می تازد سوار آینه

شوخی اوضاع امکان حیرت اندر حیرت است

چند باید بودنت آیینه دار آینه

عرصه جولان آگاهی ندارد گرد غیر

در مراد آب و رنگ از ما تحیر می خرند

بر کف دست است جنس اعتبار آینه

غیر حیرتخانه دل مرکز آرام نیست