در مراد آب و رنگ از ما تحیر می خرند

چند باید بودنت آیینه دار آینه

عرصه جولان آگاهی ندارد گرد غیر

هم به روی خویش می تازد سوار آینه

بر کف دست است جنس اعتبار آینه

غیر حیرتخانه دل مرکز آرام نیست

چون نفس غافل مباشید از حصار آینه