سرمه دارم درگلو چون جوهر اندر آینه

بس که پیدایی درین تهمت سرا آلودگی ست

دامن تمثال می بینم تر اندر آینه

رنگ حال نیک و بد می بینم اما خامشم

هیچ نقشی بر دل آگاه نفروشد ثبات

می نماید کوه هم بی لنگر اندر آینه

دل مصفاکرده را از خودنمایی چاره نیست