دل مصفاکرده را از خودنمایی چاره نیست

سرمه دارم درگلو چون جوهر اندر آینه

هیچ نقشی بر دل آگاه نفروشد ثبات

می نماید کوه هم بی لنگر اندر آینه

بیند اول خویش را روشنگر اندر آینه

حسن بیرنگی که عالم صورت نیرنگ اوست

عرض تمثال که دارد باور اندر آینه