از نفس باید فکندن بستر اندر آینه

کیست دل کز جلوه طاقت گدازش جان برد

حسرت اینجا می شود خاکستر اندر آینه

تا شود روشن که بیمار محبت مرده نیست

بیدل اظهار هنر محرومی دیدار بود

خار راه جلوه ها شد جوهر اندر آینه