تا شود روشن که بیمار محبت مرده نیست

عرض تمثال که دارد باور اندر آینه

کیست دل کز جلوه طاقت گدازش جان برد

حسرت اینجا می شود خاکستر اندر آینه

از نفس باید فکندن بستر اندر آینه

بیدل اظهار هنر محرومی دیدار بود

خار راه جلوه ها شد جوهر اندر آینه