حسن و هزار نسخه نیرنگ در بغل

در عشق بعد از این من و سودای آینه

با خوی زشت صحبت روشندلان مخواه

زنگی خجل شود به تماشای آینه

ما و دلی و یک ورق انشای آینه

روزی که داد عرض نزاکت میان یار

افتاد مو به دیده بینای آینه