با خوی زشت صحبت روشندلان مخواه

نگرفت بینوا دل ما جای آینه

جز حیرت آنچه هست متاع کدورت است

در عشق بعد از این من و سودای آینه

زنگی خجل شود به تماشای آینه

حسن و هزار نسخه نیرنگ در بغل

ما و دلی و یک ورق انشای آینه