دهر تاراجگه سیل و بنای تو حیات

چه شررها که نه با پنبه در انداخته ای

اینقدر نیست درین عرصه جهاد نفست

قطع کن زحمت تیغی که تواش آخته ای

ای ستمکش نگهی خانه کجا ساخته ای

عمر در سعی غبار جسد افشاندن رفت

آخر ای روح مقدس ز کجا تاخته ای