اینقدر نیست درین عرصه جهاد نفست

محمل آرا چو سحر بر نفس ساخته ای

بیش ازین فتنه هنگامه اضداد مباش

چه شررها که نه با پنبه در انداخته ای

قطع کن زحمت تیغی که تواش آخته ای

دهر تاراجگه سیل و بنای تو حیات

ای ستمکش نگهی خانه کجا ساخته ای