بیش ازین فتنه هنگامه اضداد مباش

تا به فهم پر طاووس رسی فاخته ای

کاش از آینه کس گرد سراغت یابد

محمل آرا چو سحر بر نفس ساخته ای

چه شررها که نه با پنبه در انداخته ای

اینقدر نیست درین عرصه جهاد نفست

قطع کن زحمت تیغی که تواش آخته ای