بر در دل چون نفس بوسی نشست ای نفس داغ

یکسر مو گر ز و هم آیی فروتر سجده ای

همچو اشکم مایل آن آستان اما چه سود

عشق می گوید ادب کن جبهه تر سجده ای

زحمت این آستانی بسکه لنگر سجده ای

هر طرف لبیک و ناقوس از تو بیتاب خروش

ای گزند کعبه و دیر از چه نشتر سجده ای