زحمت این آستانی بسکه لنگر سجده ای

همچو اشکم مایل آن آستان اما چه سود

عشق می گوید ادب کن جبهه تر سجده ای

بر در دل چون نفس بوسی نشست ای نفس داغ

هر طرف لبیک و ناقوس از تو بیتاب خروش

ای گزند کعبه و دیر از چه نشتر سجده ای

جرات پرواز خاکت را به گردون برده است