ای گزند کعبه و دیر از چه نشتر سجده ای

بر در دل چون نفس بوسی نشست ای نفس داغ

زحمت این آستانی بسکه لنگر سجده ای

هر طرف لبیک و ناقوس از تو بیتاب خروش

جرات پرواز خاکت را به گردون برده است

ورنه هرگه می کشی سر در ته پر سجده ای

سرکشی چون شمع ، شبگیر غروری بیش نیست