جرات پرواز خاکت را به گردون برده است

زحمت این آستانی بسکه لنگر سجده ای

هر طرف لبیک و ناقوس از تو بیتاب خروش

ای گزند کعبه و دیر از چه نشتر سجده ای

ورنه هرگه می کشی سر در ته پر سجده ای

سرکشی چون شمع ، شبگیر غروری بیش نیست

می رسی تا صبحدم جایی که یکسر سجده ای