بسکه شوخی در خموشی هم تکلم کرده ای

خشم را آیینه پرداز ترحم کرده ای

در نقاب چین پیشانی تبسم کرده ای

هر سر مویت زبان التفاتی دیگر است

تا عرق از چهره ات خورشید ریز عبرت ست

چرخ را یک دشت نقش پای انجم کرده ای

عقده های غنچه دل بی گلاب اشک نیست