عقده های غنچه دل بی گلاب اشک نیست

بسکه شوخی در خموشی هم تکلم کرده ای

تا عرق از چهره ات خورشید ریز عبرت ست

چرخ را یک دشت نقش پای انجم کرده ای

می به ساغر کن کزین انگور در خم کرده ای

گوهر از تسلیم شد ایمن ز موج انقلاب

ساحل جمعیتی گر دست و پا گم کرده ای