جوشی به کلک پیکر افعی گزیده ای

غافل مباد وصل ز فریاد انتظار

چشمی گشوده ایم به حرف شنیده ای

عبرت ز انجم و فلکم عرضه می دهد

آسودگی سراغ ره عافیت نداشت

دستی زدم چو رنگ به دامان چیده ای

دارد محبت از دل بی مدعای من