چشمی گشوده ایم به حرف شنیده ای

بر گریه ام نظر کن و از حسرتم مپرس

عرض گداز صد نگهست آب دیده ای

غافل مباد وصل ز فریاد انتظار

عبرت ز انجم و فلکم عرضه می دهد

جوشی به کلک پیکر افعی گزیده ای

آسودگی سراغ ره عافیت نداشت