آسودگی سراغ ره عافیت نداشت

چشمی گشوده ایم به حرف شنیده ای

عبرت ز انجم و فلکم عرضه می دهد

جوشی به کلک پیکر افعی گزیده ای

دستی زدم چو رنگ به دامان چیده ای

دارد محبت از دل بی مدعای من

نومیدیی به خون دو عالم تپیده ای