دارم هنوز رنگ گریبان دریده ای

بازآ که دارم از نگه واپسین هنوز

ته جرعه ای به شیشه رنگ پریده ای

هر چند خاک من چو سحر باد برده است

بیدل حضور خاتم ملک جمت بس است

پیشانی شکسته و دوش خمیده ای