بازآ که دارم از نگه واپسین هنوز

نومیدیی به خون دو عالم تپیده ای

امروز بی تو ریگ بیابان حسرت ست

اشکم که داشت بوی دل آرمیده ای

ته جرعه ای به شیشه رنگ پریده ای

هر چند خاک من چو سحر باد برده است

دارم هنوز رنگ گریبان دریده ای