ته جرعه ای به شیشه رنگ پریده ای

امروز بی تو ریگ بیابان حسرت ست

اشکم که داشت بوی دل آرمیده ای

بازآ که دارم از نگه واپسین هنوز

هر چند خاک من چو سحر باد برده است

دارم هنوز رنگ گریبان دریده ای

بیدل حضور خاتم ملک جمت بس است