به خود می پیچ اگر می خواهی از آفاق سرپیچی

خیال هرزه گردی اینقدر آواره ات دارد

به جایی می رسی زین ره سر مویی اگر پیچی

گریبان تامل وسعت آبادی دگر دارد

حریف آن میان نتوان شد از باریک بینیها

مگر از زلف مشکین تار مویی درکمر پیچی

تغافل چند خون سازد دل حسرت نگاهان را