تغافل چند خون سازد دل حسرت نگاهان را

به خود می پیچ اگر می خواهی از آفاق سرپیچی

حریف آن میان نتوان شد از باریک بینیها

مگر از زلف مشکین تار مویی درکمر پیچی

تبسم زیر لب چون موج تا کی در گهر پیچی

سواد مدعای نسخه هستی شود روشن

اگر بر هم نهی چشمی و طومار نظر پیچی