به چندین رنگ می گردد بهار از سیلی بادی

به یک طرز تغافل هر دو عالم را محرف زن

ندارد قطع الفت احتیاج تیغ جلادی

بنای اعتبار ما به حرفی می خورد بر هم

ز سعی جان کنیهایم مباش ای همنشین غافل

که از هر ناله من تیشه دزدیده ست فرهادی

جدا زان بزم نتوان کرد منع ناله ام بیدل