کیست بار تپش از دوش هوس بردارد

ای تپیدن به تغافل نزنی هان مددی

راحت از قافله هوش برون تاخته است

ای جنون تا شودم بار دل آسان مددی

بی عصایی نکند گر به ضعیفان مددی

با همه ظلم رها نیست کس ازمنت چرخ

آه از آن روز که می کرد به احسان مددی