غبارم دامن مژگان نگیرد چون نگه فردی

جرس آتش زنم دود سپندی پرفشان سازم

به دوشم تا به کی محمل کشد فریاد بیدردی

چسان با صفحه افلاک سازد نقش آزادم

شبستان جسد پاس از دل بیدار می خواهد

جهانی خفته است اینجا و پیدا نیست شبگردی

بجستیم آخر از قید طلسم نارساییها