به رنگ اضطراب ناله ام توفانی دردی

به روی چهره امکان ، من آن رنگ سبکبالم

که هر کس می رود از خویش می خیزد ز من گردی

به بال هر نفس پرواز از خود رفتنی دارم

بیا زاهد طریق صلح کل هم عالمی دارد

تو و تسبیح ، ما و می کشی ، هر کاری و مردی

ز نیرنگ تغافل برده است آن چشم فتانم