ز نیرنگ تغافل برده است آن چشم فتانم

به رنگ اضطراب ناله ام توفانی دردی

بیا زاهد طریق صلح کل هم عالمی دارد

تو و تسبیح ، ما و می کشی ، هر کاری و مردی

به بازی نیز نتوان یافتن در طاسم آوردی

ز خود رفتن به یادت ریشه در موج گهر دارد

به این تمکین نمی باشد خرام نازپروردی